นี่คือสภาพนักกีฬาตัวแทนประเทศไทย ที่เสร็จภารกิจเพื่อประเทศไทย ในเอเชียนเกมส์
นั่งรอ นอนรอ กระเป๋า สัมภาระ ใบหน้าเต็มไปด้วยความอ่อนเพลีย
น้ำท่วมกรุงเทพหนัก (ผิดคาดของท่านๆ) ส่งผลกระทบชิ่งการบิน
เขาว่า พนักงานมาทำงานไม่ได้ ไม่มีคนขนกระเป๋า ลงมาแล้วก็ต้องรอ ทีมฟุตบอลโดยมาแล้ว 10 ชั่วโมง
พอขนกระเป๋าช้า เครื่องก็ไปช้า ดีเลย์ ที 8-9 ชั่วโมง ถึงได้ขึ้นเครื่องมาไทย
มาโดนดอกสุดท้าย รอสัมภาระ ที่เหมือนไม่มีอนาคต

แม้มีทางเลือก ให้มาเอาวันหลัง หรือจัดส่งตามให้ แต่บางคนก็มีข้อจำกัด ต้องรอ ต้องเอา ต้องใช้
ผู้โดยสารประสบชะตากรรม
นักกีฬาไทยก็เช่นกัน ที่เป็นช่วงเดินทางกลับจากนาโกยา แข่งเอเชียนเกมส์
สภาพจึงเป็นอย่างที่เห็น ซ้อมมาเหนื่อย แข่งมาเหนื่อย เดินทางก็เหนื่อย
ยังต้องมานั่งรอกันที 8-9-10 ชั่วโมง
นักกีฬาทีมชาติไทย ตัวแทนประเทศไทย
สวมเสื้อ “Thailand”
ความล้าสะสม จะนั่งหลังขดได้ไง สุดท้ายต้องเกลือกกลิ้งกับพื้น คลายความเมื่อยขบ
บางคนก็งีบหลับ เพราพร่างกายสุดจะทน

คำถามคือ ทำไมไม่หาที่ หาทาง จัดห้องพักให้พวกเขา
พวกเขาคือตัวแทนประเทศไทย สวมเสื้อธงชาติไทย
“พวกเขาคือ VIP” มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี อย่างสมภาคภูมิ
ปล่อยให้มีสภาพแบบนี้ได้อย่างไร
เห็นภาพแบบนี้แล้วรู้สึกอย่างไรกันบ้าง
มาคิดๆ หากผู้โดยสารเป็นระดับตำแหน่งสูงใหญ่ จะต้องมานั่งรอ นอนรอแบบนี้ไหม
คิดว่าไม่…ก็คงจัดหาที่สบายๆ ให้
แล้วทำไมจะทำแบบนั้นกับนักกีฬาทีมชาติไทยไม่ได้
พวกเขาก็คนสำคัญ คนที่เสียสละเพื่อชาติไทย เป็นตัวแทนประเทศไทย
ทำไมไม่อำนวยความสะดวกให้พวกเขา ให้สมฐานะตัวแทนประเทศไทย สมกับเครื่องแบบ “ทีมชาติไทย” ที่สวมใส่
ไม่ใช่ให้ไปนอนเกลือกกลิ้งแบบนี้.
วุฒินล



