กรณีเงินบริจาคกว่า 31 ล้านบาทของมูลนิธิวอชด็อก ไทยแลนด์ (WDT) กลายเป็นประเด็นร้อนที่สังคมจับตา หลังมีการกล่าวหาเกี่ยวกับการนำเงินบริจาคไปใช้จ่ายส่วนตัว ทั้งค่าศัลยกรรม ซื้อรถยนต์ ค่าเดินทาง ค่าจ้างที่ปรึกษา และการโอนเงินให้บุคคลใกล้ชิด จนนำไปสู่คำถามถึงความโปร่งใสในการบริหารจัดการองค์กรการกุศล รวมถึงข้อร้องเรียนเกี่ยวกับการดำเนินงานที่อาจส่งผลกระทบต่อสัตว์และเจ้าของสัตว์
ดร.สาธิต ปรัชญาอริยะกุล เลขาธิการและผู้อำนวยการสมาคมป้องกันการทารุณสัตว์แห่งประเทศไทย (TSPCA) และกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ ให้ความเห็นว่า ข้อกล่าวหาเรื่องการทุจริต ยักยอกทรัพย์ หรือฉ้อโกงประชาชนภายในมูลนิธิฯ หากมีการร้องทุกข์กล่าวโทษแล้ว ก็ต้องเข้าสู่กระบวนการตรวจสอบตามกฎหมาย เพื่อให้ความเป็นธรรมแก่ทุกฝ่าย

ส่วนกรณีการจ้างที่ปรึกษาและการจ่ายค่าตอบแทนให้ประธานหรือกรรมการมูลนิธิ ต้องพิจารณาจากข้อบังคับ ระเบียบการเงิน และมติคณะกรรมการเป็นสำคัญ การจ้างที่ปรึกษาสามารถทำได้หากผ่านกระบวนการอนุมัติที่ถูกต้อง แต่การจ่ายค่าตอบแทนให้กรรมการในฐานะผู้บริหารองค์กรต้องมีเหตุผลและฐานอำนาจชัดเจน ไม่ใช่กำหนดผลประโยชน์กันเองโดยปราศจากการตรวจสอบ
ดร.สาธิต ตั้งข้อสังเกตว่า หากกรณีไม่มีการประชุมคณะกรรมการ ไม่มีรายงานการประชุม หรือมีการปลอมลายมือชื่อกรรมการตามที่ถูกกล่าวอ้าง ก็อาจมีปัญหาด้านกฎหมาย โดยการปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอมอาจเข้าข่ายความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264-268 ขณะที่การเบิกจ่ายเงินโดยไม่มีอำนาจหรือใช้เงินผิดวัตถุประสงค์ อาจนำไปสู่ความรับผิดทางแพ่งและอาญา ขึ้นอยู่กับพยานหลักฐาน
นอกจากนี้ ยังมีข้อสงสัยเรื่องการสร้างกระแสเกี่ยวกับเหตุการณ์ทารุณกรรมสัตว์เพื่อเปิดรับบริจาค ดร.สาธิต เห็นว่า ต้องตรวจสอบว่ามีการจงใจสร้างสถานการณ์ บิดเบือนข้อเท็จจริง หรือแจ้งข้อมูลเท็จเพื่อหลอกลวงประชาชนหรือไม่ เพราะอาจเกี่ยวข้องกับความผิดตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ และประมวลกฎหมายอาญา “เงินบริจาคทุกบาทเกิดจากความศรัทธาของประชาชนที่ต้องการช่วยเหลือสัตว์ หากนำไปใช้ผิดวัตถุประสงค์ นอกจากอาจผิดกฎหมายแล้ว ยังเป็นการทำลายศรัทธาของประชาชน และสร้างความเสียหายให้กับวงการช่วยเหลือสัตว์โดยรวม”
ขณะเดียวกัน กระแสข่าวดังกล่าวยังทำให้เกิดการพูดถึงบทบาทของ TSPCA ในการผลักดัน พ.ร.บ.ป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557 อีกครั้ง หลังมีการกล่าวถึงที่มาของกฎหมายฉบับนี้ในรายการโทรทัศน์เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2569 สำหรับ TSPCA หรือสมาคมป้องกันการทารุณสัตว์แห่งประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 31 มกราคม 2537 โดยมี นายมีชัย วีระไวทยะ และ นายธีระพงศ์ ปังศรีวงศ์ นายกสมาคมฯ คนปัจจุบัน เป็นบุคคลสำคัญในการก่อตั้ง โดยเดือนมกราคม 2570 จะครบรอบ 33 ปีของการดำเนินงาน ทั้งยังได้รับอนุมัติเป็นภาคีสมาชิกของราชสมาคมป้องกันการทารุณสัตว์แห่งประเทศอังกฤษ (RSPCA) ตั้งแต่ปี 2540

ผลงานสำคัญคือการเป็นแกนนำภาคประชาชนร่วมกับองค์กรเครือข่ายผลักดันกฎหมายป้องกันการทารุณกรรมสัตว์ โดยเริ่มกระบวนการยกร่างตั้งแต่ปี 2547-2548 มีการแต่งตั้งผู้ทรงคุณวุฒิ 14 คน และจัดสัมมนาร่วมกับ 32 องค์กรจากภาครัฐ เอกชน และสื่อมวลชน ก่อนร่วมกับสภาทนายความและกรมปศุสัตว์กลั่นกรองร่างกฎหมาย
ต่อมาในปี 2554-2555 TSPCA นำโดยนายสวรรค์ แสงบัลลังค์ เลขาธิการในขณะนั้น รวบรวมรายชื่อประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งกว่า 12,000 รายชื่อ โดยผ่านการตรวจสอบคุณสมบัติครบถ้วน 11,510 รายชื่อ เพื่อเข้าชื่อเสนอกฎหมายต่อรัฐสภา ก่อนที่สภาผู้แทน
ราษฎรจะรับหลักการในวาระที่ 1 เมื่อเดือนตุลาคม 2555 แม้กระบวนการต้องสะดุดจากการยุบสภาในปี 2556-2557 แต่ TSPCA ยังคงเดินหน้าประสานผู้บริหารระดับสูงเพื่อผลักดันร่างกฎหมายที่ค้างอยู่ กระทั่งวันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 สนช. มีมติเห็นชอบด้วยคะแนน 188 ต่อ 1 เสียง และประกาศในราชกิจจานุเบกษาในช่วงปลายเดือนธันวาคมปีเดียวกัน
ดร.สาธิต ระบุว่า กฎหมายฉบับนี้เป็นผลจากการทำงานร่วมกันของภาคประชาชนและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยร่างที่ผ่านการพิจารณาเป็นร่างเดิมที่ TSPCA และประชาชนร่วมกันเสนอไว้ก่อนหน้านั้น พร้อมระบุว่า WDT เพิ่งจดทะเบียนเป็นมูลนิธิเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2562 ซึ่งเป็นเวลาหลังจากกฎหมายประกาศใช้แล้ว
นอกเหนือจากการผลักดันกฎหมาย TSPCA ยังดำเนินงานด้านสวัสดิ ภาพสัตว์ ทั้งโครงการรักสัตว์ในโรงเรียนตั้ง แต่ปี 2545 การรณรงค์ไม่ทารุณกรรมสัตว์ การสนับ สนุนบ้านอุปถัมภ์และศูนย์พักพิงสัตว์กว่า10 แห่ง รวมถึงการช่วยเหลือสัตว์ประสบอุทกภัย โดยเน้นรับการสนับสนุนเป็นสิ่งของและเครือข่าย ไม่เปิดรับบริจาคเงินจากประชาชนในโครงการดังกล่าว.



