ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ในการประชุม ครม. วันที่ 10 พ.ย. กระทรวงอุตสาหกรรม เตรียมเสนอโยกย้ายตำแหน่งผู้บริหารระดับสูง (ซี 10) หลังจาก นายภาสกร ชัยรัตน์ ได้รับการโปรดเกล้าฯ ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงอุตสาหกรรมอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 28 ต.ค. ที่ผ่านมา จากเดิมมีการคาดการณ์กันว่า จะเสนอรายชื่อโยกย้ายแต่งตั้งตั้งแต่การประชุม ครม.สัญจร ที่ จ.อุดรธานี เมื่อวันที่ 2 พ.ย. ที่ผ่านมา แต่มีบางตำแหน่งยังไม่ลงตัว จึงทำให้การแต่งตั้งโยกย้ายต้องมาเสนอที่ประชุม ครม. วันนี้

สำหรับการเสนอชื่อแต่งตั้งโยกย้ายครั้งนี้ ประกอบด้วย

นายวิฤทธิ์ วิเศษสินธุ์ จากเดิมเป็นรองปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม ซึ่งเคยเป็นรองเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย (สอน.) มาก่อน คาดว่า จะโยกกลับมาเป็นเลขาธิการ สอน. แทน นายใบน้อย สุวรรณชาตรี ที่คาดว่าจะไปเป็น รองปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม แทน

นายเศรษฐรัชต์ เลือดสกุล จากผู้ตรวจราชการกระทรวงอุตสาหกรรม คาดว่าโยกมาเป็น อธิบดีกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ (กพร.) แทน นายอดิทัต วะสีนนท์ ที่คาดว่า จะโยกไปเป็นรองปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม

ส่วนตำแหน่ง เลขาธิการสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (สมอ.) ที่ว่าง หลังจากนายเอกนิติ รมยานนท์ เกษียณอายุราชการ คาดว่าจะแต่งตั้ง นายเดชา จาตุธนานันท์ หัวหน้าผู้ตรวจราชการกระทรวงอุตสาหกรรม มาเป็นเลขาธิการ สมอ. แทน

อย่างไรก็ตามผู้บริหารระดับอธิบดี ที่คาดว่ายังอยู่ในตำแหน่งเดิม คือ น.ส.ณัฏฐิญา เนตยสุภา อธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม หรือดีพร้อม และ นายพรยศ กลั่นกรอง อธิบดีกรมโรงงานอุตสาหกรรม (กรอ.) จากที่ก่อนหน้านี้มีกระแสข่าว บางตำแหน่งอาจจะมีการโยกย้าย

การแต่งตั้งโยกย้ายครั้งนี้ คาดว่ายังมีตำแหน่งอื่นๆ เพิ่มเติมอีก ต้องติดตามผลการอนุมัติ และเห็นชอบมติ ครม. การแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการระดับสูงของกระทรวงอุตสาหกรรมวันนี้ต่อไป

ทั้งนี้การที่ไม่ได้โยกย้ายอธิบดีทุกตำแหน่ง “วงในกระทรวงอุตสาหกรรม” ได้วิเคราะห์หลายแนวทาง เช่น อาจไม่อยากให้ภาพกระทรวงอุตสาหกรรม เป็นเช่นเดิม ที่เปลี่ยนปลัดกระทรวงกระทรวงแล้ว แทบจะมีการโยกย้ายผู้บริหารระดับสูงทุกตำแหน่ง หรืออาจจะเป็นการตอกย้ำภาพ “ONE MIND อุตสาหกรรมหนึ่งเดียว” ของนายวราวุธ ศิลปอาชา รมว.อุตสาหกรรม หรือผู้มีอำนาจบางราย อาจต้องการสร้างสมดุลในการบริหารงานแต่ละกระทรวง หรืออาจจะมีบางเหตุผลที่ไม่สามารถระบุ “ข้อเท็จจริง” ได้  

แต่สุดท้าย ไม่ว่าการโยกย้ายครั้งนี้ จะได้รับการอนุมัติออกมาอย่างไร สิ่งที่ภาคเอกชน และประชาชน ต้องการจากกระทรวงอุตสาหกรรมมากที่สุด คือ การร่วมกันทำงานอย่างจริงจัง เข้มข้น เห็นแก่ประโยชน์ ความปลอดภัยของประชาชน โดยเฉพาะการแก้ปัญหาการลักลอบทิ้งกากอุตสาหกรรม ที่เป็นปัญหาใหญ่ของสังคมไทยในปัจจุบัน รวมถึงการแก้ปัญหาสินค้าที่ไม่ได้คุณภาพทะลักเข้ามาถึงมือประชาชน ขณะที่ผู้ประกอบการภาคเอกชน ต้องการเห็นการส่งเสริมการสร้างขีดความสามารถการแข่งขัน การแก้ไขอุปสรรคในการทำธุรกิจ การเข้ามาช่วยเหลือผู้ประกอบการเอสเอ็มอีอย่าง “เห็นผลจริง”