ราคาทองคำในประเทศยังเผชิญแรงกดดันต่อเนื่อง ล่าสุดวันที่ 18 พ.ย. 69 ราคาทองคำเปิดตลาดปรับลดลงทันที 750 บาท ส่งผลให้ราคาทองรูปพรรณ รับซื้อร่วงลงมาอยู่ที่ 59,684.92 บาทต่อบาททองคำ หลุดระดับ 60,000 บาทเป็นที่เรียบร้อย ก่อนจะปรับลดลงอีกระหว่างวัน โดย ณ เวลา 11.01 น. ทองรูปพรรณรับซื้ออยู่ที่ 59,487.84 บาทต่อบาททองคำ ขณะที่ราคาขายออกอยู่ที่ 61,700 บาท

การปรับตัวลงครั้งนี้เกิดจากแรงกดดันตลาดทองคำโลกที่ราคาลดลงมาเคลื่อนไหวบริเวณ 3,800 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ประกอบกับค่าเงินดอลลาร์ที่แข็งค่าและอัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐที่อยู่ในระดับสูง ทำให้ทองคำซึ่งเป็นสินทรัพย์ที่ไม่มีดอกเบี้ยเผชิญแรงกดดันจากนักลงทุนที่ปรับพอร์ตการลงทุน ขณะที่ตลาดยังจับตาทิศทางนโยบายดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) อย่างใกล้ชิด

จากขาขึ้นสู่วันที่คนถือทองต้องคิดหนัก

หากย้อนกลับไปในช่วงต้นปี 69 ราคาทองคำไทยเคยทะยานขึ้นไปทำระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์ ราคาทองคำแท่งขึ้นไปแตะระดับ 81,500 บาทต่อบาททองคำ ก่อนที่ราคาจะทยอยปรับฐานลงมาอย่างต่อเนื่อง จนปัจจุบันราคาทองคำแท่งขายออกเหลือ 60,900 บาท และราคาทองรูปพรรณรับซื้อเหลือต่ำกว่า 60,000 บาท

นั่นหมายความว่า หากราคาทองคำแท่งขายออกที่เคยอยู่บริเวณ 81,500 บาท เทียบกับราคาขายออกปัจจุบันที่ 60,900 บาท จะเห็นส่วนต่างลดลงถึง 20,600 บาทต่อบาททองคำ หรือประมาณ 25.3% ทำให้เห็นความผันผวนของตลาดทองคำที่เกิดขึ้นภายในปีเดียว

ซึ่งตัวเลขนี้เป็นการเปรียบเทียบราคาทองคำแท่งขายออกเท่านั้น แต่หากคิดจากการซื้อทองรูปพรรณ ยังมีค่ากำเหน็จ และราคาขายคืนจะอิงราคาฝั่งรับซื้ออีก ก็ยิ่งขาดทุนมากขึ้นไปอีก

ซื้อราคาสูงขายคืนวันนี้ขาดทุนเท่าไร?

หากลองจำลองสถานการณ์คนที่ซื้อทองรูปพรรณ ในช่วงที่ราคาอยู่ในระดับสูง โดยสมมุติว่าซื้อทองมาในราคาต้นทุน 70,000 บาท 75,000 บาท และ 80,000 บาทต่อบาททองคำ เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับราคารับซื้อทองรูปพรรณล่าสุดที่ 59,487.84 บาท จะพบว่า

ซื้อทองต้นทุน 70,000 บาท วันนี้ขายคืนจะขาดทุนประมาณ 10,512 บาทต่อบาททองคำ

ซื้อทองต้นทุน 75,000 บาท วันนี้ขายคืนจะขาดทุนประมาณ 15,512 บาทต่อบาททองคำ

ซื้อทองต้นทุน 80,000 บาท วันนี้ขายคืนจะขาดทุนประมาณ 20,512 บาทต่อบาททองคำ

หากซื้อทองสะสมไว้ 5 บาท และมีต้นทุนเฉลี่ยบาทละ 75,000 บาท เมื่อนำมาขายคืนตามราคารับซื้อดังกล่าว จะมีส่วนต่างขาดทุนประมาณ 77,561 บาท ขณะที่ผู้ที่ถือทอง 10 บาท จะมีส่วนต่างประมาณ 155,122 บาท

ตัวเลขนี้เป็นการจำลองโดยใช้ราคาซื้อสมมุติ ยังไม่รวมรายละเอียดค่ากำเหน็จหรือเงื่อนไขการรับซื้อคืนของแต่ละร้าน จึงไม่ใช่ผลขาดทุนจริงของผู้ถือทองทุกราย

ทองรูปพรรณยิ่งต้องระวัง 

อีกหนึ่งประเด็นที่ผู้ซื้อทองรูปพรรณต้องทำความเข้าใจ คือราคาทองรูปพรรณไม่ได้มีเพียงราคาทองคำที่ปรับขึ้นลงเท่านั้น แต่ยังมีค่ากำเหน็จซึ่งเป็นค่าแรงในการผลิตลวดลายทอง เมื่อซื้อทองจึงต้องจ่ายเงินมากกว่ามูลค่าทองคำเพียงอย่างเดียว

ฉะนั้น หากนำทองกลับไปขายคืน ร้านทองจะอ้างอิงราคารับซื้อคืนตามน้ำหนักและความบริสุทธิ์ของทอง รวมถึงเงื่อนไขการรับซื้อ โดยหลักเกณฑ์ของ สคบ. กำหนดให้ร้านทองสามารถหักได้ไม่เกิน 5% จากราคาทองคำแท่งรับซื้อในวันนั้น เฉพาะกรณีซื้อและขายคืนร้านเดิมตามเงื่อนไขที่กำหนด

ดังนั้น คนที่ซื้อทองรูปพรรณในช่วงราคาสูง ไม่เพียงต้องเผชิญกับราคาทองที่ปรับลดลง แต่ยังมีต้นทุนค่ากำเหน็จและส่วนต่างราคาซื้อขายที่ทำให้การขายคืนอาจได้รับเงินต่ำกว่าราคาที่เคยจ่ายไปมากขึ้น